hier is mijn brief juf

Gisteren kreeg ik de laatste nieuwsbrief van dit jaar van de school van onze zoon. Er staat onder andere in welke juf hij volgend jaar krijgt. Gister, vlak voor het slapen gaan, kwamen we in gesprek. Wat wil je volgend jaar leren? vroeg ik.
Hij was stil en dacht na. ‘Het mag ook een vak zijn dat niet bestaat,’ voegde ik toe.
‘Fantasie,’ zei hij. Ik wil wel een cijfer voor fantasie.
‘Dan krijg je een 10,’ zei ik. Hij glunderde. Ik haalde de glans af van zijn glundermoment door te zeggen. ‘Fantasie heb je, dat is je talent. Het wordt nog interessanter als je er wat mee doet. We kregen het over de inpakkunstenaar Christo en over schrijver Roald Dahl. We kwamen tot de conclusie dat ‘fantasie’ een echt vak wordt wanneer je fantasie gebruikt om de wereld te veranderen en echt laat zien wat je er mee kunt doen en/of bereiken. Dat leek hem wel wat.

Vanmorgen kwam ik beneden en opende mijn boek waarin ik mijn todolijstje voor vandaag had geschreven. En daar vond ik onderstaande. Een brief van onze zoon voor zijn nieuwe juf.
Zonder zijn naam eronder.
Nu hoop ik dat hij deze brief meeneemt naar school en aan zijn nieuwe juf geeft. En dat zijn nieuwe juf door de inhoud weet van wie de brief komt.
Misschien heeft ze zich al verdiept in elk van de kinderen die ze volgend jaar in haar klas krijgt. Misschien weet ze dan al meer dan de cijfers die hij heeft gehaald voor rekenen en taal en ‘gedrag ten opzichte van medeleerlingen’. En ik besef ook dat het nog een behoorlijk aantal weken duurt voor je onze zoon in de klas krijgt. Tegelijkertijd hoop ik dat je, juf, het vak ‘fantasie’ in je lesrooster invoert. Dat je aansluit bij zijn leef,- en belevingswereld. Wanneer je dat namelijk doet, lieve juf, dan heb je met onze zoon een geweldig schooljaar.

hallo juf

Ik pleit ervoor dat elk kind op school, aan het eind van het schooljaar, een brief schrijft, gericht aan zijn nieuwe juf of meester. Opdat de nieuwe juf niet alleen weet hoe zijn huidige leerkracht over hem denkt maar dat elk kind ook laat weten wat híj zelf belangrijk vindt en wat zijn passie is. Want daar gaat het ook (of juist) om. Toch?

ps. Ik heb er lang over nagedacht of ik dit zou schrijven: het gesprek vond plaats gisteravond, ik heb de schrijfstijl van onze zoon gekopieerd voor bovenstaande brief en hij weet dat ik dit blog schrijf. Hij vindt het geweldig dat ik dit schrijf en hij hoopt dat meer kinderen een brief gaan schrijven! 🙂