Ik daag je uit

Ik daag je uit.

Ik daag drie schoolorganisaties uit.
Ik daag drie teams van leerkrachten uit.
Binnen een schaal van 63,374 kilometer vanaf hunebed D32 (mijn thuisplek).
Op basis van vier pijlers stichten we een school (of richten we een bestaande school anders in)

De insteek: onderwijs verzorgen vanuit ‘psychologische behoefte.’

Ik heb een missie. Het (basis)onderwijs in Nederland zo maken dat van elke leerling elke dag wordt gezien wat zijn of haar psychologische behoefte is.

Omdat dat de basis is die ervoor zorgt dat de leerling begrijpt WAT we zeggen. En dat is de voorwaarde om te komen tot leren. En dat is wat we kunnen meten. En dat is wat in Nederland leidend is. Omdat we dan aan de wereld kunnen laten zien dat we (economisch) meetellen.

Doel: dé basisschool die gezien gaat worden als de unieke start van een veranderend bewustzijn in het onderwijslandschap.

In de maand mei heb ik drie momenten geblokt in mijn agenda (8 mei; 18 mei, ’s middags en 23 mei in de morgen) voor drie vooruitstrevende bestuurders en/of schoolteams die met mij de uitdaging aan gaan. Na de drie gesprekken ga ik met een van de aangemelde organisaties/ teams verder.

Er zijn redenen genoeg te bedenken om deze uitdaging met mij niet aan te gaan:

  • Ons verwijzingspercentage naar het speciaal onderwijs ligt onder het landelijk gemiddelde;
  • We hebben een beperkt aantal thuiszitters;
  • We hebben geen (zeer) zwakke scholen binnen het bestuur;
  • We kunnen CITO cijfers overleggen die (gemiddeld genomen) goed zijn;
  • We hebben leerkrachten die goed genoeg om kunnen gaan met gedragsproblematiek;
  • We hebben een beperkt aantal klassen die iedereen ziet als ‘probleemklas’.

Wanneer bovenstaande feiten op jouw organisatie of jouw school van toepassing zijn dan zou het kunnen dat je geen urgentie hebt om een van je scholen/ je school op een andere manier in te richten.

Ik ben ervan overtuigd geraakt dat we onvoldoende nadenken over onderwijsvernieuwing omdat alle redenen die we kunnen bedenken (op kindniveau) in de discussies tè marginaal zijn om je onderwijs op de schop te gooien.

Mijn punt: omdat onderstaande voorbeelden argumenten zijn die maar over een heel klein, en dus marginaal aantal leerlingen gaat, ziet een aantal bestuurders de urgentie niet om het hele onderwijs te veranderen. Waarom zouden we ook: ‘De meeste leerlingen passen uitstekend binnen het huidige onderwijslandschap.’

Daarmee nemen wij, jij en ik, geen genoegen.

  • “We hebben twee thuiszitters in onze organisatie. En dat op 2500 leerlingen…”
  • “We hebben de afgelopen drie jaar maar zeven leerlingen gehad waarvan de ouders het vertrouwen opzegden en buiten onze organisatie terecht zijn gekomen.”
  • “We hebben maar vier leerlingen hoeven schorsen vorig jaar.”
  • “Het aantal aanvragen voor onderzoek naar ADHD is de afgelopen jaren afgenomen.”
  • “Maar drie kinderen zijn gediagnosticeerd met ODD.”

De uitzonderingen beschouwen we ook als uitzonderingen. Een soort van ingecalculeerd ‘loss along the way.’

In elk productieproces heb je producten die de eindstreep niet halen. Ze worden ertussen uit gehaald door kwaliteitsbewakers. Die producten worden opnieuw klaargemaakt (omgesmolten; uit elkaar gehaald) voor een nieuwe ronde, een tweede kans.

Verschil met het productieproces binnen fabrieken is vanzelfsprekend dat we hier te maken hebben met leerlingen die de kinderen zijn van onze klanten, de ouders.

Ik ben op zoek naar een bestuurder die samen met een schoolteam zijn nek graag uitsteekt, kansen ziet en de uitdaging aangaat om het onderwijs zo vorm te geven dat het aantal uitzonderingen wordt gereduceerd tot ‘nul.’

In mijn school(concept) draait het natuurlijk ook om opbrengsten. Dat is onderwijs: kennis overdragen.

Wat er naast ons ‘onderwijzen’ nog belangrijker is zijn de volgende drie pijlers: ‘psychologische behoefte’; ‘omgevingsvoorkeuren’ en ‘aanspreekkanaal.’

Wanneer we de laatste drie pijlers centraal stellen is zogenaamd distressgedrag bij elk van de leerlingen voorspelbaar, nemen we de lift naar wat elk van de leerlingen nodig heeft in een omgeving die past bij diens omgevingsvoorkeur en nodigen we de leerlingen uit tot interne motivatie om tot leren te komen.

En daarin zit de sleutel tot succes.

Samen met leerkrachten die in staat zijn (en de moed hebben) om hun manier van lesgeven aan te laten sluiten bij de omgevingsvoorkeur en de psychologische behoefte van elk van de leerlingen en het aanspreekkanaal gebruiken dat past bij elk van de leerlingen gaan jullie, samen met mij, het onderwijs in Nederland voor altijd veranderen.

Ben jij die bestuurder die ruimte heeft en biedt om vooruitstrevend vernieuwend te zijn, ben je die leerkracht die zijn team mijn uitdaging als een kans ziet zoek dan contact met me voor uitgebreide informatie. ziezkijkt@gmail.com of 06 24127522

Ik spreek je dan op 8, 18 of 23 mei.

Meer info:

http://www.ziez-onderwijs.nl
http://www.ziez-onderwijs.nl/jelte/