Mijn juf kletst maar wat…

rebel knipoogVraag het aan meester Korneel…
Ingezonden brieven van kinderen, beantwoord door meester Korneel

Beste meester Korneel,

Ik heb een freaking groot probleem. Mijn juf kletst me de oren van mijn kop. En nog erger is dat ze voor mij nadenkt. Duh… alsof ik dat zelf niet kan. Vanmorgen was ik vergeten mijn sjaal mee naar binnen te nemen. Ik vroeg aan juf of ik hem wel even op mocht halen.
In plaats van ja of nee ging ze met zo’n stem die supersaai is uitgebreid in op de vraag. Oh ja, en ook nog zodat iedereen het hoort natuurlijk.
Zegt ze: ‘Op dit moment kunnen we er niets aan doen. In de pauze kun je even kijken, als het droog is tenminste, anders gaat hem dat niet echt worden. En dan lijkt het me verstandig dat je je jas aan doet want het is nog niet echt warm. En trouwens, de sjaal loopt niet weg.’
Ik zuchten natuurlijk. En klagen. Maar ik kreeg het niet voor elkaar. Wat moet ik nou met zo’n juf?

(Stefan, groep 8 van obs de Witteboog.)

Beste Stefan,

Je juf heeft duidelijk last van een zeer ernstige vorm van (over)controleren. Ze denkt dat ze, omdat ze juf is, alles moet weten en overal een oplossing voor moet hebben. Als ze dat niet heeft, zo denkt ze, is ze geen goede juf. Ze denkt dat ze voor jou moet denken. Dat doet ze niet om je te pesten. Ze denkt soms dat je het zelf niet kan. Ik raad haar aan (ze leest dit vast) om een keer écht te luisteren naar wat je vraagt. En dat ze doorvraagt naar wat je bezighoudt in plaats van zelf antwoorden te bedenken. Want dat hoeft bij jou niet. Je weet wat je kan en soms heb je even wat speels contact nodig. Dan moet je even lopen, even buurten. En je mag je juf zeggen dat je… oh nee, dat ga ik niet vertellen want dan ben ik net als je juf. Je weet wat je mag vertellen.
Njoy school, it’s vet (s)cool.

Meester Korneel.

ps Het begint met zelfinzicht: Je weet dat het werkt