trots

trots1“Geef jezelf eens permissie om trots op jezelf te zijn.”

Bovenstaande zin schreef ik voor mezelf op. Omdat ik een missie heb en tegelijkertijd wat nerveus ben om die missie te delen. Omdat, zo denk ik soms, niemand zit te wachten op wat ik vind, denk of heb te vertellen. Tegelijkertijd merk ik steeds meer dat ik een verhaal heb. Over onderwijsverandering. En ik ben er achter gekomen dat ik antwoord heb op elke vraag die me wordt gesteld. (nu ik de vorige zin nalees denk ik dat je misschien wel zou kunnen denken dat dat wel een vrij arrogant en stellig statement is)

En toch laat ik hem staan: Ik geef mezelf de permissie om trots op mezelf te zijn.

Waarop? Op wat ik de afgelopen jaren heb bereikt. Onderstaande (mijn verhaal voor jou) schreef ik in februari. Toen ‘durfde’ ik het niet te delen omdat ik dacht dat het niet waardevol genoeg zou kunnen zijn. Ik vulde in voor jou. Nu deel ik het omdat ik denk: je hebt er recht op om dit te lezen.

En wanneer je een podium voor me hebt tijdens een studiedag, een onderwijsdag of een symposium dan ga ik er op staan en neem je op een inspirerende manier mee in de manier waarop ik er, samen met jou, voor ga zorgen dat het onderwijs weer en meer zijn basis heeft in de relatie met elk kind omdat dat het uitgangspunt is.

Ik ben Jelte. Ik geef mezelf permissie om trots op mezelf te zijn. Jij dan?

Mijn verhaal voor jou:

Wat

Wat jij wilt is wat ik bied: onderwijs waarbij élk kind wordt bereikt. Je wilt onderwijs dat sprankelt. Waarbij elk kind met plezier naar school gaat omdat het wordt gezien om de kwaliteiten die het heeft. Je wilt onderwijs waarbij het zelfbewustzijn van elk kind wordt vergoot. Je wilt dat elk kind nieuwsgierig is naar wie hij zelf is en geïnteresseerd is in de ander. Je wilt communicatie afstemmen op de behoefte van het individuele kind. Je wilt effectief gedrag in de groep vergroten. Je wilt het contact tussen kinderen onderling verbeteren.  Jij wilt vanuit zelfinzicht hiermee nog verder aan de slag.

Wat ik presenteer is wat het onderwijs nu nodig heeft. Passend Onderwijs is 2 jaar verder en de eerste evaluaties liegen er niet om. Het blijkt voor de leerkrachten een steeds grotere uitdaging om aan alle kinderen met verschillende behoeften de leerstof over te brengen. De groepen worden groter en verwachtingen vanuit de maatschappij nemen toe. Neem daarbij de opbrengstgerichte cultuur en er ontstaat stress. Stress die niet in het belang is van het onderwijs, de leerkracht en de kinderen.

Mijn idee is een totaalpakket. Het brengt de passie terug in het vak, de twinkeling terug in de ogen van de kinderen én heeft een positief effect op de opbrengsten. Het zet het onderwijs blijvend op de kop en heeft een grotere impact dan alle onderwijsvernieuwingen van de afgelopen 100 jaar bij elkaar.

Hoe

Mijn missie is dat de kinderen worden gezien waardoor ze het onderwijs kunnen ontvangen dat bij ze past; dat leerkrachten met passie hun onderwijs inrichten en teams die sprankelend samenwerken. Met het omarmen van mijn onderwijsconcept krijg je een werkwijze die tijdloos en bijna te vanzelfsprekend is om waar te zijn. Aan de hand van het Process Communication Model (PCM) geef ik je alles wat je nodig hebt voor heldere, transparante communicatie die motiveert, inspireert, verbindt, erkenning geeft en, als het nodig is, dicteert. Je krijgt zelfinzicht waardoor je, door aan te sluiten bij de taal van het kind (in woord, toon, lichaamshouding, gebaren en gezichtsuitdrukking) het beste uit jezelf, het team en de kinderen haalt. De kern van wat ik ga presenteren ligt verpakt in het woord “hóe”.

En het hóe: dat kan ik.                                  Want het hóe: Dat bén ik.

Tijdens mijn interactieve verhaal vol eye openers laat ik je zien dat elk kind zijn specifieke observeerbare voorkeursstijl heeft om de wereld waar te nemen en tot leren te komen.

Ik neem je mee naar mijn vroegere meester Feddes en de vraag waarom hij mij kon bereiken, waarom ik aan zijn lippen hing en hoe hij mij de ruimte gaf waardoor ik met plezier naar school ging. Ik laat je kennis maken met de manier waarop hij me rust gaf, mijn creativiteit aansprak en relativeerde door zijn humor. Als leerkracht in het basisonderwijs en vervolgens als directeur, heb ik me jarenlang ingezet om de betrokkenheid van elk kind bij het leren te vergroten omdat ik bij meester Feddes had ervaren dat daar de sleutel tot optimale ontwikkeling lag.  Wat ik toen niet onder woorden kon brengen is HOE ik elk kind kon bereiken. Die taal heb ik nu wel. En dat laat ik je zien en ondergaan.

Waarom? Omdat ik weet hoe het anders kan. En dat is niet eens zo moeilijk.

Onderwijs is meer dan het overdragen van leerstof. Het gaat om de manier waarop we het “wat” aanbieden. Dat doe je door het “hoe” waarbij je naast zelfinzicht het juiste gereedschap krijgt om onmiddellijk aan de slag te gaan.

Ik ben Jelte. En met jou ga ik aan de slag. Nu.